İstifa etmeden önce kendinize sormanız gereken beş soru

Danışanlarımın önemli bir kısmı ilk görüşmeye istifa mektubunu çoktan yazmış olarak gelir. Mektup bazen telefonun notlarında, bazen bir e-posta taslağında bekler. Ben de kendi mektubumu iki yıl çekmecede tuttum. O iki yılda öğrendiğim şu: mektubu göndermek için doğru zaman, ne istediğinizi yazabildiğiniz zamandır; neden kaçtığınızı değil.

Aşağıdaki sorular Yol Ayrımı programının ilk iki seansında sorduğum sorular. Cevapları bir kâğıda, el yazısıyla yazmanızı öneririm.

Gitmek mi istiyorum, kurtulmak mı?

"Gitmek" bir yere doğru hareket etmektir; "kurtulmak" bir şeyden uzaklaşmak. İkisi aynı mektupla başlar ama bambaşka yerlerde biter. Bir hafta boyunca işte sizi yoran anları not edin. Listede tek bir kişi, tek bir proje ya da tek bir toplantı öne çıkıyorsa sorun işin tamamı olmayabilir.

Neyi özleyeceğim?

Bu soruyu atlayan çok kişi gördüm. Bir ekip, bir yöneticinin güveni, öğle arasında yürüdüğünüz sokak, maaşın her ay aynı gün yatması. Özleyeceğiniz şeyleri bilmek, yeni işte neyi aramanız gerektiğini de söyler.

Kaç ay idare edebilirim?

Para konuşması ertelendikçe korkuya dönüşür. Aylık sabit giderlerinizi yazın ve birikiminizi bu rakama bölün. Çıkan sayı size ne kadar süre deneme yapabileceğinizi gösterir. Bu sayı üçün altındaysa önce işten ayrılmadan deneyebileceğiniz yollara bakın.

Bu işi yapan biriyle konuştum mu?

Hayal ettiğiniz işi bugün yapan en az iki kişiyle, birer kahve içimi konuşun. Ne kadar kazandıklarını değil, sıradan bir salı gününü sorun. Dışarıdan çekici görünen pek çok iş, salı günü bambaşka görünür.

Küçük bir deneme yapabilir miyim?

Bir hafta sonu projesi, bir kursun ilk dersi, gönüllü bir iş, serbest bir proje. İki hafta içinde, işinizi bırakmadan yapabileceğiniz en küçük adım nedir? Kariyer değişikliği büyük bir sıçrama gibi anlatılır, ama çoğu zaman bu küçük adımların toplamıdır.

Bu sorulara verdiğiniz cevaplar sizi yine istifaya götürebilir. Sorun değil; bu kez neye doğru gittiğinizi bilerek gidersiniz.